Bugün oglusla sabahtan aksama kadar birlikte oldugum son günüm:(((
Ve ben çok mu çok üzgünüm...
Oglusumu buyutmek için iş yerimden aldigim ucretli iznim bugun bitti. 5 Mayıs 2014 pazartesi günü işbaşı yapmam gerekiyor. Ancak benim içimden hic işe başlamak gelmiyor. Nasıl olacak da oğlumu bırakacağım bilmiyorum:((
Ise baslama konusu olunca tabi ki oglusa bakacak kisiler isin icine giriyor. Sevgili canım annem doğum yaptigimdan beri bana hep destek oldu ve olmaya devam ediyor... Oglusuma aslinda ben ise başlayınca annem bakacakti. Ama bizim oglus çok haraketli ve biraz da aksi olunca tek başına bakması biraz zor hale geldi. Bu yuzden bakıcı bakmaya başladık. Evimizin konumu dolayısı ile buldugumuz bakicilar pek tercih etmediler. En sonunda yakinlardan bir yerden birini ayarladik. Ancak daha once bakıcı tecrubesi olmayan biriydi, ihtiyacı vardi. Biz de anneme yardimci olmasi icin kabul ettik. Ben ise baslamadan alisma devresi olmasi icin biraz erken başlamasını istedim. Iyi ki oyle istemisim, işe başladıktan 2 gun sonra bizi yuzustu birakip gitti. Burdan cikarilacak sonuc tecrübesi ve referansi olmayan kisilerle iş yapilmaz...
Sonrasında anneanne ve babaanne birlikte bakmasını düşündük ama babaanne bakmaya başlamadan bizi ortada bıraktı. Ben de kendi başımızın çaresine bakmaya karar verdim. Bu hayatta kimseye güvenmemek lazım. Yine ne varsa insanin kendi anne ve babasından fayda var.
Hemen bakıcı arayışına tekrar başladık. 3-4 kişi ile görüştük ve sonunda birine karar verdik. Umarim herşey oglusum için iyi olur ve bakicisini sever. Neyse ki annem de onlarla birlikte olacak da kafam fazla takılı kalmayacak. Yoksa oglusumu tanımadığım kisilerin ellerine asla birakamazdim. Anneme sonsuz teşekkürler ve sevgiler....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder